M I J N  C O R O N A  P R O J E C T :

> B I N N E N  B L I J V E N

Zondag 15 maart valt het woord 'Intelligent lockdown'. Geen evenementen meer, de horeca moet om 18 uur dicht zijn en we mogen niet meer met groepen mensen bijelkaar komen. Ik annuleer de workshops in mijn agenda. Een paar dagen daarvoor kreeg ik al veel annuleringen via de mail van publieke opdrachten (kunstdagen scholen, prive feestjes, evenementen, theaterdagen etc) die niet door zouden gaan.

> O N D E R N E M E N D

Nu we zoveel mogelijk thuis moesten blijven stroomden verschillende berichten bij mij binnen of het een idee was om mijn workhops nu online gratis aan te bieden. Daarmee zou ik mensen aan me kunnen binden die na deze crisis vast naar mijn workshops zouden gaan komen.

Om mij heen werden er binnen no time massaal online lessen aangeboden. Iedereen stapte 'heel simpel' gewoon over op online, deelde gratis tips. Of ik nu wel of niet mee wilde doen. Ik was lamgeslagen. In deze periode (maart t/m eind mei) moet ik normaal genoeg genoeg verdienen om de hele zomer door te komen. Het workshop seizoen start pas weer volop in Oktober. Nu drie maanden 'geen werk' is voor mij de komende maanden geen werk. Ik voelde niet de behoefte om razendsnel om te schakelen naar online.....ik voelde wel behoefte om stil te gaan staan. Wat gebeurd hier nu. De onzekere periode in mijn leven waarin ik me bevond, werd nu alleen nog maar onzekerder.

> S T I L S T A A N

Even stilstaan leek mij de beste oplossing. Even helemaal nu niet snel schakelen (en geloof me ik schakel me normaal gesproken suf). Ik besefte me dat ik niet moest gaan doen wat er misschien van mij verwacht wordt. Thuis met twee pubers, waarvan er één zelfstandig moest gaat werken nu school ook niet meteen een online lessenpakket had klaarstaan. De oudste die middenin haar tentamens zat en zich klaarmaakte voor haar eindexamen. Met z'n allen thuis in een flat van 80m2 is even omschakelen. Ik stelde mezelf niet de vraag wat anderen zouden vinden dat ik zou moeten doen. Er was maar één vraag: wat heb ik nu nodig? Wat wil ik?

> C R E Ë R E N

Volmondig wist ik het antwoord: ik moet dingen maken, creëren. Dat is het enige dat ervoor zorgt dat mijn hoofd enigszinds rustig blijft in een situatie die niet te overzien is. Door te maken kan ik deze situatie beeldend maken. Ik greep terug naar het materiaal waar ik vroeger het liefste mee werkte: acrylverf. Ik vind schilderen nu eenmaal één van de rustgevendste dingen om te doen. Hoewel ik graag groots denk, en groots werk wil maken, vond ik dit het moment om juist kleinere werken te maken. Het idee was dat dat sneller zou gaan, maar daarin heb ik me mooi vergist en heb mijn idee daarover moeten bijstellen. Een klein schilderijtje is ook schilderen met een kleiner penseel. 

> C I R C U S

Ik schilderde woorden die ik hoorde tijdens deze corona crisis. Woorden uit het journaal, uit actualiteiten programma's en woorden die ik las in de krant. Woorden die ineens een betekenis kregen. Woorden die ons herinneren aan deze periode waarvan we nu helemaal niet weten hoe dit gaat aflopen. In plaats van sombere kleuren, werd het kleurig werk, bijna over-the-top, schreeuwerig. Er ontstaat een vreemd contrast tussen de woorden en de vorm. Of de felle en heldere kleuren nu verwijzen naar 'hoop' of naar het circus waarin we hiervoor leefden. Je mag het zelf bepalen wat het voor jou betekent.

> H E R I N N E R I N G  V O O R  L A T E R

Om de komende maanden te kunnen doorkomen, verkoop ik deze orginele werken. Deze herinneringen aan de tijd waarin we nu leven. Nee, ik ga hier zeker niet rijk van worden, maar je kunt me met deze kleine beetjes ook al enorm helpen. Zoals boodschappen doen en schilderbenodigheden kopen bij de lokale winkels om nog meer werk te maken. De eerste schilderijen staan in mijn webwinkel, maar ik schilder graag nog even door, en zal de winkel -zolang als mogelijk- blijven vullen met nieuw werk.

Liefs,
Mirjam

© 2011 - 2020 Handletters.nl | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel